นี่อาจจะเป็นบล็อกสุดท้าย

นี่อาจจะเป็นบล็อกสุดท้าย ซึ่งไม่เหลือซากทิ้งไว้ในบ่ายสามโมงครึ่งวันนี้ อาจจะอยู่ได้อีกเป็นเดือน หรือถ้าโชคดี มันก็ยังอยู่ได้เป็นสิบปี

เคยตั้งคำถามกับตัวเองกันบ้างไหมว่า ในบางเรื่องนั้น รู้แล้วได้อะไร-ไม่รู้แล้วได้อะไร
ตอนนี้นึกอยากจะถามกับคนอื่นบ้างแล้ว โดยเฉพาะองค์การเพื่อการวิจัยทางนิวเคลียร์ยุโรป( European Organization for Nuclear Research ;CERN)ที่วันนี้จะมีการปล่อยอนุภาคโปรตอนชนกันตามเวลาดังกล่าว เพื่อศึกษาทฤษฎี Big bang ซึ่งเชื่อว่าเป็นวิธีที่สร้างบ้านสีฟ้าหลังคาสีขาว(หรือเทาหว่า?)ของเราขึ้นมา และหวังจะเชื่อมโยงผลที่ได้จากการทดลองไปสู่การค้นหาว่ามีชีวิตอื่นเป็นเพื่อนบ้านหรือไม่(อ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://campus.sanook.com/u_life/knowledge_04665.php

http://en.wikipedia.org/wiki/LHC และhttp://public.web.cern.ch/Public/Welcome.html )

ไม่ว่าการทดลองนี้จะประสบความสำเร็จหรือไม่ แต่หากเกิดผลพวงเป็นหายนะภัยอย่างที่นักวิทยาศาสตร์ด้วยกันเองยังพรั่นพรึง คณะนักวิจัยจะคิดเห็นอย่างไร? อย่างมากก็แค่ตายละหรือ? อย่างน้อยก็ได้รู้(ล่ะวะ)ว่าความจริงเป็นเช่นไร(หรือที่จริง 'กูทำได้' ไหนๆเกิดมาก็ต้องตาย ขอตายอย่างคนที่กล้าท้าทายธรรมชาติให้ภาคภูมิใจเสียหน่อยโว้ย!!!)

ที่จริง สิ่งที่มนุษย์ทำอยู่ ก็อาจช่วยไม่ให้ใครต้องตายอย่างอนาถเมื่อดวงอาทิตย์ดับหรือมนุษย์ต่างดาวบุกก็เป็นได้นะ เพราะชิงตายกันไปหมดเสียก่อน น่าสงสารคนที่เกิดมาในยุคสิ้นโลก(อย่างเราๆ)เสียจริง

หวังใจว่าวันหนึ่ง บล็อกนี้จะมีคนอ่าน แล้วบอกว่า คนเขียนเป็นคนขลาดเขลาอย่างที่สุด ถ้าคณะนักวิจัยยุติการทดลองด้วยคำคัดค้านอย่างของคนเขียนนี้ ป่านนี้เราคงไม่มีบ้านอยู่แล้ว เพราะไม่อาจดำรงชีวิตบน the blue planet อันแสนสกปรกได้

ปล.แต่ถึงโลกรอด แต่นี่ก็อาจเป็นบล็อกสุดท้ายจริงๆ เพราะไม่เห็นมีใครเขียนคอมเม้นท์บล็อกให้เลย ("อ่านแล้วนะยะ" "เขียนไรของเมิง?" ก็ยังดีนะ)