งานแต่งแรกของห้อง 15

ในที่สุด ก็มีคนทำลายอาถรรพ์โสดไม่บันยะบันยังของสาวส.น.ห้อง 15 ได้แล้ว

โดยผู้กองโบว์ (หรือที่เรียกกันว่า "ป๋า" ซึ่งเพี้ยนเสียงมาจากชื่อจริง "ภาวัน" หาได้มีนิสัยป๋าๆไม่) เพื่อนมัธยมฯคนแรกของอิฉันเองเจ้าค่ะ
งานนี้เหมือนเลี้ยงห้องกับงานราตรีของโรงเรียนรวมกันยังไงไม่รู้ ฮ่าๆๆ

กลุ่มเราขาดพี่เฮ้ว-พี่กี เหตุเพราะต้องเข้ากะแทนรุ่นน้อง(แมนโคตรรรร) ส่วนพี่จี๊ปอยู่ดูแลป้าที่ขาหักอยู่ที่บ้าน
งานนี้ระดาบุตร ดุ ต่าย กุ้ง เจี๊ยบเบี้ยวค่า (ไอ้คนแรกจะแต่งปลายปี น่าจะมาดูงานจั๊กน้อย)
เหตุการณ์ก่อนวันงานไม่ขอกล่าวถึงในที่นี้ ขอเจาะบรรยากาศในงานเลี้ยงฉลองล้วนๆ

13.00 น.

เจ้าสาวยังไม่มา เซลส์พักกลางวัน

14.00 น.

ขอบอก จับได้ว่า reception ลืมจองห้องที่ renovate ใหม่ให้ โชคดีที่บ่าวสาวยังไม่มา เลยสลับห้องทัน

14.30 น.

ขอคุณเซลส์พริ้นท์ใบงานที่ต้องใช้วันนี้หน่อยนะฮ้า เปลืองหมึกสีไปหลายเรยยย

15.00 น.

จำต้องเช็คอินให้เพราะช่างหน้า-ผมมาแล้ว ตอนแรกเห็นว่าแม่เจ้าสาวจะเช็คตั้งแต่เที่ยง ไม่ก็บ่ายโมง

รอคิวเป็นนานสองนาน พอถึงคิวบ่าวสาวก็มาพอดี

สาวโบว์ซิ่งมาพร้อมกับผู้บ่าวนาม "หมอกบ"(ธีมเลยเป็นเจ้าชายกบกับนางฟ้าไง) จากเรือนหอหลังพิธีส่งตัว
เจ้าสาวรีบแต่งผมแต่งหน้า

15.30 น.

เวลานัดพบของเพื่อนมัธยมฯเจ้าสาว เพื่อนัดแนะแผนงาน แต่บ่มีไผมา (แอบงอน)
วิ่งขึ้นลงลิฟต์ ชั้น 3 ชั้น 10 หลายรอบเลยตรู

ทยอยเอาของลงไปจัด ถ่ายภาพ layout ที่ต้องเปลี่ยนด้วยความจำเป็นขึ้นไปให้เจ้าสาว approve

16.00 น.

เจ้าบ่าวบอกว่า ทำสคริปต์และส่งให้พิธีกรแล้ว

ออ อา วอ ไม้โท เจ้าสาวบอกยังไม่ได้ทำ อิฉันก้ออุตส่าห์ปั่นตั้งแต่ 7 โมงเช้า
ดีนะ อ่านเทียบแล้วยังเป็นไปตามลำดับเดียวกัน หาไม่แล้วจะเป็นอิฉันคนเดียวที่ต้องมานั่งศึกษาสคริปต์ใหม่

16.30 น.
ขอขอบคุณผู้ใช้ห้องก่อนหน้า ที่ยอมเลิกก่อนกำหนดให้

ทีมช่างภาพมา เลยพาขึ้นไปห้อง สบโอกาสไปหัดเปิดเครื่องทำฟองที่จะเปิดตอนตัดเค้ก ปรากฏว่ามันไม่ตีฟอง มีแต่น้ำเหนียวๆออกมา เอาล่ะสิ

ระหว่างที่ลงมาหาเบอร์เจ้าอื่นในโน้ตบุ๊ค เซลส์ก็บอกให้จัดพานของชำร่วยได้แล้ว

(...หากฉันมีสิบหน้า อย่างทศกัณฐ์ ยี่สิบมือนั้น ฉันคงจัดสี่พานในพรึ่บเดียว)

16.45 น.

ได้น้ำตาคลอ 3 วินาทีที่เห็นแตงกับแอมมาถึง บึ่งมาจากบ้าน(แถว)บางแค ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง

ซึ้งนะเว้ย แต่ไม่มีเวลาให้ร้อง ขอบคุณเพื่อนเลิฟอีกทีนะก๊ะ

เจ้าสาวกำลังชั่งใจอยู่ ว่าจะจ้างเครื่องทำฟองมาจากอีกเจ้าดีไหม? (แพงกว่า 3 พันแน่ะ)

17.00 น.
เหวิ่ง แขกคนแรกจากที่ทำงานแม่เจ้าสาวมาแล้วว่ะค่ะ
จากนั้นอาจารย์สมัยมัธยม(โรงเรียนที่แม่เจ้าสาวสอนอยู่นั่นแล)ก็ทยอยมา
ทางโรงแรมแอบอายที่ยังจัดสถานที่ไม่เรียบร้อย ขอปิดประตูห้อง แต่ไม่ยักกะให้แขกเข้าไปรอในห้องอีกปีกอย่างที่ตกลงกันไว้ซะงั้น ทำให้แขกต้องรอหน้างาน
เพื่อนมศว.ของเจ้าสาวซึ่งได้รับมอบหมายให้เฝ้าโต๊ะลงทะเบียน มาซะทีนะยะ สั่ง 3 มาซะ 1 ขอบคุณ!!!

แตงกับแอมวางมือจากโต๊ะลงทะเบียน ไปไล่เช็คโต๊ะตาม layout ก่อน จะได้เชิญถูก
พ่อแม่บ่าวสาวก็ยังไม่ลงมารับแขกเลยอะ

18.00 น.

เป็นเวลาเริ่มงานตามระบุในบัตรเชิญ เอาละสิ

แม่เจ้าสาวก็หาย เจ้าสาวบอกว่าลงมาแล้วน้า

จำต้องเปิดห้องแล้วล่ะ เวทีก็จัดๆยกๆกันไปละกัน

อาจารย์จากสายน้ำผึ้งมาเกินโต๊ะที่จัดไว้ สลับโต๊ะกันมันส์ เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่ต้องไปนั่งห้องเล็กตรงปีกตึก

ใครเป็น VIP ก็ไม่รู้ บอกแล้วว่าให้ทำ list แจงมาเลย

เพื่อนสายน้ำผึ้งที่ทยอยมาก่อน 6 โมงก็มีทั้งที่ช่วยตรงโต๊ะลงทะเบียน และเชิญแขกไปยังโต๊ะ

สุดท้ายค่อนข้างมั่วเพราะแขกบางกลุ่มมามากกว่าที่จัดไว้ให้ บางพวกก็จะนั่งตรงที่อยากนั่ง เพื่อนๆที่เชิญแขกเลยใช้วิธีเสียบๆเอาตามที่ว่าง

18.30 น.

น้องเจ้าสาวมาช่วยดูแขก ทำให้เสียบแขกตามโต๊ะได้ง่ายขึ้น เพราะเธอรู้ว่าแขกแต่ละคนมาจากไหน นั่งคละกันได้ไหม (เชื่อหรือไม่ งานนี้แขกมาใกล้เคียงจำนวนโต๊ะที่ยืนยันไว้ โชคดีของเจ้าภาพไปที่ไม่ต้องเปิดโต๊ะเพิ่ม)

ประธานที่คล้องมาลัย ผู้ใหญ่ที่ขึ้นกล่าวอวยพร และพิธีกรมาหรือยัง? หน้าตาเป็นไง? นั่งไหน? ไม่รู้เลย ได้แต่ถามญาติบ่าวสาวไปเป็นทอดๆ

มีการย้ายโต๊ะ VIP ตอนที่แขกปักตูดลงไปแล้ว ใครมันจัด layout วะคะ? อยากเตะตูดแม่งจริงๆ โดนซุ้มเค้กบังซะขนาดนั้น เดินขึ้นเวทีไกลอีกต่างหาก VIP ท่านไม่ยอมหรอก (เอ ท้วงตั้งแต่ก่อนให้แขกเข้าแล้วนา)

19.00 น.

วิ่งหาห้องแต่งตัวให้พวกนายฮ้อยซุ้มกระบี่ขาขวิด ดีนะไม่ตกกระไดห้องหลังเวทีลงมา ชันโคตร

อาหารเริ่มเสิร์ฟตอนทุ่มฝ่าๆ

เจอพิธีกรเสียที ไหนบอกว่าเพื่อนพ่อเจ้าสาว จริงๆน่ะเพื่อนพ่อเจ้าบ่าวตะหาก เจ้าภาพนี่ขยันทำอิฉันงงจริงๆ

ลุงแกคล่องดีอะ โล่งไปอีกหนึ่งอย่าง

19.30 น.

หาประธานกับคนอวยพรเจอแล้ว ซักซ้อมกับฝน ผู้เชิญมาลัยและเชิญผู้ใหญ่ขึ้นเวที

กรี๊ดสสสสส์ กัปตันบอกว่าอีกสองเพลงเริ่มพิธีการนะครับ บ่าวสาวยังไม่รู้เลยอะ

19.50

Presentation หน้าตาเป็นไงไม่รู้ เพราะมัวหา Presentation ขอบคุณพ่อแม่ ที่บ่าวสาวฝากฝังไว้ก่อนเดินพรมแดง กราก
รู้แต่ว่า แวะโต๊ะ VIP ให้ประธานท่านคล้องคอ

เดิมน่ะ น้องสาวของเจ้าสาวจะเดินโปรยดอกไม้เข้ามาก่อน แล้วพ่อแม่จะควงแขนเจ้าสาวเข้ามาส่งให้เจ้าบ่าวในงาน
อะไรไม่รู้มาดลใจ (ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยที่ทำให้งานง่ายขึ้น) บ่าวสาวเลยเดินเข้ามากันเองจากหน้างาน

ลุงพิธีกรแกก็คล่อง ไม่ฮาขี้แตกแต่กระชับ แป๊บเดียว บ่าวสาวก็กล่าวขอบคุณ(แบบคิดๆสดๆ)เสร็จ

นายฮ้อยซุ้มกระบี่ยังจ้วงชามบนโต๊ะอยู่เลย

ดีนะ ตั้งแถว เดินแถว ไม่มีสะดุด

เครื่องทำฟองก็กลับเปิดตอนตัดเค้กได้ สงสัยคนที่ให้เช่าบึ่งรถมาดูละมั้ง

ส่วนช่วงโยนช่อดอกไม้ ประมาณ 90% เป็นเพื่อนสายน้ำผึ้ง

คนที่ได้คือนกน้อยซึ่งหลุดวงโคจรไปหลายปีนับแต่สอบติดเตรียมอุดม ไม่น่าตามมาเรยยย (พูดอย่างกับไปแย่งกะเค้านิ)

งานมันมาสะดุดเอาตอนที่...จะเปิด Presentation ขอบคุณพ่อแม่ ที่บ่าวสาวแอบทำเซอร์ไพรส์น่ะค่ะ

มันเล่นในโน้ตบุ๊คได้ แต่ใน Projector มันบ่ออก ไม่ได้ test ก็งี้ เจ้าสาวลืมบอก อิฉันก็ลืมทวง

ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับพิธีการบนเวทีรวมทั้งบ่าวสาวสุมหัวกันแก้ปัญหาข้างเวที
สุดท้ายก็...เล่นได้ แหะๆ

เสร็จตรงนี้ก็ไปดูหน้างาน เริ่มเก็บของไปเก็บบนห้องกะน้องสาวผู้บ่าว

สั่งอาหารที่เหลือสองโต๊ะพอดี เก็บใส่ถุง ส่งไปบ้านเจ้าบ่าว-บ้านเจ้าสาวคนละถุง

บ่าวสาวมาถ่ายรูปที่โต๊ะด้วย จากนั้นก็ถ่ายกับอ.ประจำชั้นตอนม.6 ที่บัดนี้ลูกชายท่านอยู่ม.2 แย้ว

(รูปที่เค้าซบน้องฟอร์มอยู่กล้องใครง่ะ? จะเอามาแกล้งแฟนจั๊กน้อย พี่โอไม่อยู่ หนูปอร่าเริง กราก)

แต่น้องเนี่ยะ ถ้าไม่สูงปรี๊ดจนน้ำหนักทะยานตามไม่ทัน มีหวังได้หุ่นเมือนป๊อบ-แคลอรี บลาบลาแน่นอน

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ขยับให้นั่งด้วย และหาข้าวให้ แต่มันกินไม่ลง อยากนอนอย่างเดียวเรยยย

ระหว่างรอเพื่อนแบ็คอัพรูปในเครื่อง ก็หาข้าวให้ช่างภาพตามบัญชาของนายแม่ฝั่งเจ้าสาว ช่วยกันเก็บของหน้างานอีกรอบ เสร็จแล้วก็ไปถ่ายรูปหน้างานกับบ่าวสาวอีก

เพื่อนสายน้ำผึ้งได้ช่อดอกไม้จากเจ้าสาวอีก 3 ช่อ ไอ้จอย ฝน และใครอีกคนหว่า ตรึงปะ? นี่แหละอานิสงส์แห่งความมีน้ำใจ อยู่ช่วยงานจนกลายเป็นแขกกลุ่มสุดท้าย จึงได้รับสิ่งดีๆตอบแทน

ขอบอก ดูไปดูมา ทั้งดูสด(ตัวเป็นๆ) และดูแห้ง(ใน Presentation) เจ้าสาวห้องเราแอบหน้าคล้าย Ariel Lin (รู้จักมั้ย?) เพียงแต่เจ้าสาวแกมีแพนด้าตั้งแต่แรกเจอแล้วอะ (อย่าโกรธกันน้า)

22.00 น.

กลับบ้านกันเหอะ

คืนนี้ฝนบึ่งกระบะกลับอยุธยาเลย ส่วนแอมเกาะรถตู้กลับระยองพรุ่งนี้

ภาพประกอบจากกล้องเป็ดแป๋วและหน่อง

ถึงโบว์...

ขอบคุณนะจ๊ะที่ไม่คิดออกมาดังๆว่า ไม่ได้ดั่งใจในหลายๆเรื่อง แต่ก็ได้แต่งกันแล้วเนอะ

แต่โรงแรมก็ช่วยเหลือดีกว่าที่คิดนะ ไม่งั้นคงวุ่นวายยิ่งกว่านี้

ถึงเพื่อนๆ...

ถึงจะมาสาย แต่ก็ช่วยกันเต็มที่

คนที่มาไม่ได้ ก็คอยติดตามถามไถ่ว่าเตรียมงานกันถึงไหนแล้ว

งานวันนี้จะไม่ผ่านไปราบรื่นอย่างนี้แน่ ถ้าไม่มีเพื่อนๆ

เจอกันงานหน้านะจ๊ะ (งานใครดีล่ะ???)